روز زيارتي مخصوص امام رضا (ع) (23 ذيقعده) و شهادت آن حضرت به روايتي
در جست و جوی یار
بیست و سوم ذیقعده، روز زیارتی امام رضا علیه السلام است. زیارت، پیش از آنکه با عقل کوته بین آدمی سنجیده شود، حکایت دل را بازگو می کند. زائر اگر بداند و بشناسد که را زیارت می کند، دیگر نمی پرسد: کجاست. پس به راه می افتد و همچون حضرت خضر علیه السلام به دنبال آب حیات و چون موسی علیه السلام در پی عبدصالح روان می گردد. تا برسد، بیابد، بهره گیرد و کامیاب شود. آنچه زائر را به پیمودن راه ها و تحمل رنج سفر وا می دارد، کشش درونی و علاقه قلبی اوست.
همچنین بنا بر روایات شب 25 ذی القعده ، شب مخصوص زیارتی آقا امام رضا (ع) . شب دحو الارض یعنی شبی که زمین آفریده شده و همچنین به روایتی شب شهادت آقا امام رضا (ع) هستیم و در کنار قبر برادر بزرگوار ایشون آقا احمد ابن موسی (ع) و ان شالله که خداوند زیارت امشب ما رو در کنار حرم آقا امام رضا (ع) قرار بده
زیارت، عشق به اهل بیت علیهم السلام
زیارت، نمودی از احساس شوقِ درونی انسان است. چگونه می شود دوستدار پیامبر، اهل بیت و نیکان بود و شوق دیدارشان یا زیارت مزارشان یا دیدن ردّ پا و نشان از کویشان نداشت؟ زیارت، زبان علاقه و وابستگی حقیقی، و نوعی رابطه عاطفی و پیوند قلبی است. زیارت، الهام گرفتن از اسوه ها، تعظیم شعائر و تقدیر از فداکاری ها و پاکی ها و زمینه ساز شناخت و تربیت است. زیارت، طهارت روح، توبه از بدی ها، برگزیدن راهی به سوی پاکی ها و گشودن پنجره ای به سوی نور را به دنبال دارد. زیارت، خود را محک زدن است. آنکه کنار مرقد شهید یا ولی خدا یا پیامبر و امام می ایستد، گویا در برابر آینه ای تمام قد ایستاده که «سیمای حق» و «قامت فضیلت» را نشان می دهد
معنای زیارت
زیارت، در لغت به معنای دیدار کردن و رفتن به مشاهد متبرکه است. در عرف هم زیارت به دیدار کسی برای بزرگ شمردن و احترام به او معنا می شود. زیارت اصطلاحی نیز یعنی حاضر شدن زائر نزد قبری با آگاهی و شناخت از شخصیت کسی که در آنجا به خاک سپرده شده است. زیارت، یعنی به خانه امن امام پناه آوردن و فیض های بی شماری را نصیب خود ساختن. زیارت، یعنی تکریم و تجلیل از پیشوایانی که لحظه ای از اندیشه هدایت و ارشاد و تعلیم غفلت نداشته، عمر پربار خویش را در راه راهنمایی مردم به پایان رساندند. زیارت، یعنی تقدیر و سپاس گزاری از زندگی سراسر ایثار، فداکاری و جانبازی سروران دین. زیارت، یعنی خلوت گزیدن و راز و نیاز داشتن و انس یافتن با حجت خدا، و در یک کلام، زیارتْ صیقل دادن روح و شست و شوی دل از آلودگی گناه است.
فلسفه و آثار زیارت
دانشمندان اسلام به پیروی از آیات قرآن و احادیث، برای زیارت، به ویژه زیارت قبر صالحان و پیامبران فضیلت و ثواب قائل شده اند. در صدر اسلام، زیارت قبر پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم و شهیدان راه خدا در میان مسلمانان یک سنت بود؛ چنان که فاطمه زهرا علیهاالسلام هر جمعه به زیارت قبر عموی خود حمزه می رفت و در کنار قبر او نماز می گذارد و گریه می کرد. زیارت قبور این گروه از شخصیت ها از جمله امام رضا علیه السلام نوعی سپاس گزاری و قدردانی از جانبازی و فداکاری های آنان است. اثر دیگر زیارت، یاد مرگ است که باعث می شود انسان خود را برای زندگی همیشگی آماده سازد و غم و شادی این دنیا را گذرا بداند و فریب این دار فانی را نخورد.
فضیلت زیارت امام رضا علیه السلام
رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: «به زودی پاره تن من در زمین خراسان دفن می شود. هر غمناک و محزونی که او را زیارت کند، بدون شک خداوند غم و اندوه او را برطرف می سازد و هر گنهکاری که او را زیارت کند، بدون شک خداوند گناهان او را می آمرزد». همچنین خود امام رضا علیه السلام هم فرمود: «هر که مرا با این دوری قبر و غربت زیارت کند، در روز قیامت در سه جا نزد او می آیم تا او را از هول و هراس های وحشتناک رهایی بخشم: هنگامی که نامه های اعمال نیکوکاران در دست راست و نامه های اعمال بدکاران در دست چپ آنان پرواز کند، نزد صراط، و نزد میزان و ترازوی اعمال».
طلوع زیباى شمس الشموس از مشرق کرامت و رأفت مبارک

میلاد هشتمین امام،هفتمین قبله و دهمین کشتی نجات،آقا امام رضا علیه السّلام بر شما مبارکباد

ولادت باسعادت سلطان،امیر و ولی نعمت تمام ایرانیان،حضرت رضا علیه السّلام مبارک

میلاد عالم آل محمد،هشتمین حجت سرمد،نگین درخشان وطن،السلطان ابا الحسن، حضرت رضا علیه السّلام مبارک باد

میلاد شمس الشموس، خسرو اقلیم طوس، شاه انیس النفوس،مبارک باد

میلاد هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت بر عاشقان طریقش مبارک باد

میلاد على بن موسى الرضا،مأواى دلشکستگان و تکیهگاه درماندگان، بر دلدادگان بارگاه و حریمش مبارک باد

مولا علی موسی الر ضا
دل برتو بستم از ازل
از این و ان بریده ام
اندر میان دلبران
عشق تو را بگزیده ام
ای هشتمین مولای ما
مولا علی موسی الرضا
بسپرده ام دل را به تو
من عاشق دلداده ام اسب دلم را باشعف
تا آستانت رانده ام
اندر شداید بی ریا مولای خود را خوانده ام
شاهنشهی و من گدا
مولا علی موسی الرضا
عشق جمال بوالحسن تا بذر بام سینه ام
من این پسر را چون پدر
باب الحوائج دیده ام چون واله ی دیرینه ام
ای قبله ی حاجات ما
مولا علی موسی الرضا * مو لا علی موسی الرضا

دوباره مي رسد از دور عطر و بوي رضا
كه تازه گردد از آن در دل آرزوي رضا
خمار دهر كجا راه مي تواند يافت
در آن دلي كه بنوشد مي از صبوي رضا
به گرد كعبه لطفش هماره مي گردد
زهر طرف دل شيدا به جستجوي رضا
به هر طرف نگري حلقه حلقه مي بيني
هزار عاشق سر مست گفت و گوي رضا
خداي من بنواز عاشقان كويش را
به يمن مقدم سر تا به پا نكوي رضا




|
+| نوشته شده توسط
فاطمه در شنبه شانزدهم مهر 1390
|